خدای من !

وقتی تو را صدا می زنم ، صدایم را بشنو !

وقتی باتو سخن می گویم ، رویت را ازمن برنگردان و مهربانانه نگاهم کن !

من به درگاه تو پناه آورده ام .

توکه از حال من خبرداری ، حاجت مرا می دانی و قلب مرا می خوانی

اگر تو جواب مرا ندهی چه کسی یاریم می کند ؟

من خود می دانم که شایسته ی مهربانی تو نیستم اما رحمت تو آنقدر بی انتها است که می تواند مراهم دربرگیرد!

به درگاه تو آمده ام درحالیکه به رحمت تو امیدوارم.

پس رویت را از من برمگردان!

دست رد بر سینه ام مزن که جزتوکسی را ندارم !

پی نوشت : متن برگرفته از کتاب خدای قلب من (راهی برای آشتی باخدای مهربان) نویسنده : آقای مهدی خدامیان آرانی

پی نوشت 2: کتاب توی کتابخونه مدرسمون موجوده :)